لَكُمْ وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ يَكْفُرُونَ بِشِرْكِكُمْ . . . » ( فاطر / 13 - 14 ) « و آنان كه به جاى خداوند ، مىخوانيد به اندازهء پوستى از هستهء خرما را هم [ در اين هستى ] مالك نيستند * اگر آنان را بخوانيد صداى شما را نمىشنوند و اگر بشنوند ، به شما جواب نمىگويند [ قدرت جواب گفتن يا حقِ جواب گفتن ندارند ] و در قيامت به اين شريكان كفر خواهيد ورزيد » در شرح كتاب التوحيد ( محمد بن عبد الوهاب سر كردهء وهابيان ) درباره‌ى اين آيه مىگويد : « فبيّن الله تعالي إن دعاء من لا يَسمَع ولا يستجيب شرك يَكفُر به المَدعُوّ يوم القيامة . . . فكل ميّت أو غائب ، لا يسمع ولا يستجيب ولا ينفَع ولا يضُر « 1 » ؛ خداوند در اين آيه چنين بيان كرد كه خواندن كسى كه نمىشنود و اجابت نمىكند ، شرك است و خوانندهء آن در روز قيامت به او كفر مىورزد . و هر مرده‌اى يا غائبى نمىشنود و اجابت نمىكند و سود و زيانى ندارد [ پس خواندنِ مرده شرك است ] . » شيخ ابن باز ( مفتى سابق حجاز ) نيز ، مىنويسد :

--> ( 1 ) - ال شيخ ، عبد الرحمن ، فتح المجيد فى شرح كتاب التوحيد : ص 430